24 Temmuz Gazeteciler ve Basın Bayramı'nı her yıl gururla ve büyük bir heyecanla kutlardık. Kalemlerimizin gücünü, mesleğimizin onurunu ve halkın doğru haber alma hakkı için verdiğimiz mücadeleyi konuşurduk.
Ancak 6 Şubat'tan sonra hiçbir 24 Temmuz bizim için eskisi gibi olmayacak. Çünkü bu bayramda, aramızda olması gereken nice meslektaşımız artık yok.
Onlar; Ö. İskender Korkut, İsmail Hakkı Koçak, Burak Alkuş, M. Fatih Bayın, İ. Barış Can Tabakçı, Ruhi Akan, Muhammed Akan, Yunus Emre Doğan, Yaşar Hamurcu, Hidayet Özdemir, Zübeyir Pektaş, Aynur Göksu, Mehmet Ünsal ve Kemal Öner...
Bugün isimlerini tek tek okurken, her birinin ardında yarım kalan hayalleri, özlemle bekleyen aileleri ve unutulmayacak hatıraları olduğunu biliyoruz. Onlar artık bir haberin peşinden koşmayacak, bir köşe yazısı kaleme almayacak, bir mikrofonun ardından seslerini duyuramayacaklar. Fakat bu şehrin hafızasında ve meslektaşlarının yüreğinde sonsuza kadar yaşamaya devam edecekler.
24 Temmuz'u kutladığımız bugün, neşeden çok hüzün taşıyoruz. Çünkü bu bayramda masamız eksik, sesimiz eksik, kalemimiz eksik... Deprem sadece canlarımızı değil, mesleğimizin birbirinden kıymetli isimlerini de bizlerden aldı.
Bu 24 Temmuz'da kutlamadan önce başımızı öne eğiyor, depremde kaybettiğimiz meslektaşlarımızı rahmet, minnet ve dualarla anıyoruz.