Merhaba kaçamak bakan gözler….
Yakında Aydın Kuşadası’nda olacağım.Besni öğretmen okulunu bitirdikten sonra ilk görev yerim Aydın’ın Koçarlı ilçesinin Kullar köyüydü.Dönelim Besni öğretmen okuluna.İşte hiç unutamadığım bu okul ve birlikte okuduğumuz arkadaşlarımız. Arada depreşiyor anılar. İşte…
O yıllarda ,yani gençliğimizin zil çaldığı yıllardı.Unutulmayan kaçamak bakışlar,çıldırtıyordu biz gençleri.O yokuştan inerken ve çıkarken göz göze geliyorduk onlarla.Okulun paydos zili çaldığında o yokuşu çıkarken bizim zilimiz çalıyordu. “ Bak bak sana bakıyor o kız!!!
Belki bir saniyelik belki yarım dakika bakıştığımızda yüreğimizde çalan o zil sesi Besni’nin öbür ucundan duyuluyordu sanki. Yüreğimizdeki ve beynimize ulaşan o duyguyu törpülemenin imkânı yoktu…
Kar yağmış, tipi olmuş vız geliyordu.Besni’nin uzun caddesinde tur atıp duruyorduk.
SIRA ARKADAŞIM Nevzat Yarar’la (ışıklar içinde uyu yoldaşım )
Arada bir coğrafya hocamız Mehmet ERBİLİR’le de karşılaşırdık.Şöyle demişti bir seferinde “zilin sesinni evimden duydum” size eşlik etmek için bende çıktım …” demişti. Onu da depremde kaybettik. Işıklar içinde uyu sevgili öğretmenim. Yokluğun boşluk bıraktı yüreğimizde.
“Etem, Nevzat kulağınızı çekerim bak “ cümlesinde Osman durmuş hocamıza aitti. Mekânın cennet olsun sevgili öğretmenim.
Okan ÖKSÜZ hocamız; önce kendine özgü gülmesinden sonra “hangi kızın peşindesiniz sizi gidiler” senide hiç unutmadık sevgili hocam. Mekanın cennet olsun.
Bazen de Ahmet Özkan la karşılaşırdık uzun caddede.”Biz bugün bakıştık” dedikten sonra uzaklaşırdı. Mulla Mehmet ÇİL ‘de karşılaştığımızda ne zil sesi kalırdı nede kaçamak bakışlar.bazı hocalarımızın taklidini yaparak gülmekten yerlere yatırırdı bizleri.geri kalanı da yarın derdi…derdi ve kaybolurdu.
Edebiyat hocamız Mehmet AKINCI oldukça sert görünürdü,ama derste sorduğuna cevap alamazsa yarında soracağım haberiniz olsun derdi.
Kimya dersimize giren okul müdürümüz Süleyman ALTINBULAK hocamız oldukça titizdi.Bir virgülü bile unutmuşsak “Caddelerde tur atmayı bilirsiniz derse gelince bocalarsınız tabi,bir daha o akasya ağaçlarına kızların adını yazarsanız canınızı okurum sizin”
Resim hocamız Numan ARSLAN çok nazik ve güler yüzlüydü.
Müzik hocamız keman sesiyle kaçamak bakışları anımsatırdı bize.
Fen bilgisi öğretmenimiz Tamer ARIN da kalp kırmayanlardandı. Hepinizin kulakları çınlasın canlar.
Gelelim Seydi ERTÜRK’ ke onun aşkıda başka yerdeydi.Ser verip sır vermezdi…
İşte; o zil sesi ve kaçamak bakışlar zaman zaman uykularımı erteletiyor.
Şu an saat sabahın 04‘ dü. O güzelim yılları unutamıyorum, ne de Besni’yi.
Turan ERTÜRK iyileşirse Besni’de tekrar buluşacağız. Seydi arkadaşımız dan yeniden internette bizleri buluşturmasını bekliyoruz.
Merhaba Besni, merhaba öğretmenlerimiz,merhaba kaçamak bakışlı kızlar ve sevgili o günlerin okul arkadaşları.Selam olsun hepinize..
En sonunda Adanalı bir kız kaçamak baktı işte…
Etem KARAÜZÜM